திற... பற....


ஒரு பறவையின் பரந்துபட்ட
ஆகாயத்தைப் போல
அகன்று பரந்திருக்கிறது
இந்த ஆச்சர்யமான வாழ்க்கை

ஒரு மீனின் நீந்துதலுக்காய்
காத்திருக்கும்
பரந்த ஆழியைப்போல்
பரந்து கிடக்கிறது இப் பாசவாழ்க்கை

பறக்கவும் நீந்தவும் நேரமற்று
முட்டைக்குள் முடங்கிக் கிடக்கின்றன
இம்மனிதக் குஞ்சுகள்

அகலக் கதவுகளை
அகன்று திறந்துக் காத்திருக்கும்
அழகான வாழ்க்கை முன்
நம்மையே நாம் மூடிக்கொள்கிறோம்
நாகரீகம் ஏதுமற்று

                                             - முனைவர். ச. மகாதேவன்  www.mahatamil.com

                                                         முடிகிறது

மடியிலமர்த்திக் கதை சொல்கிறேன்
'ம்' ஒலியோடு தலையாட்டித்
தூங்குகிறது என்சிறு குழந்தை

பொம்மைகளை உண்மைகளாய் நம்பவும்
செப்புச் சாமான்களில் சோறுகறி பொங்கவும்
ஆடைகளற்றுத் தெருவரை போகவும்
பொக்கை வாய் குழிவிழ அழகாகச் சிரிக்கவும்
பிடித்த கரம் நம்பி  விரல் தந்து நடக்கவும்
மண்ணள்ளி மகிழ்வாய் மறைவாய் வைத்துத் தின்னவும்
சுவற்றுப் பரப்பில் சுதந்திரமாய் ஓவியங்கள் வரையவும்
இருளைக் கண்டால் தாயிடம் பதுங்கவும்
பிரணவ் போன்ற குட்டிக்குழந்தைகளால் முடிகிறது
சுள்ளென்று எரிந்து விழுந்து
அடித்துத் துவைக்க மட்டுமே
நம்மால் முடிகிறது.
                               - முனைவர். ச. மகாதேவன்  www.mahatamil.com

                                     பதிவுக்காய்...
பௌர்ணமி நடுநிசியில்
தற்கொலை செய்து கொண்ட
சின்னஞ்சிறு பெண்ணாய்
அலையலையாக அக்
கேணியில் மிதக்கிறது
அந்த வெள்ளை நிலா

தூரத்தில் குழு விலங்குகளால்
சிதைக்கப்பட்ட பெண்ணின் கேவல்
எல்லாம் முடிந்தபின்
கூர்க்கா சைக்கிளில்
போய்க் கொண்டிருந்தான்
விசில் ஊதியபடி
தான் வந்து சென்றதைத்
 தெரிவிப்பதற்காக

உயிருக்குப் போராடுபவனைச்
சென்று பார்ப்பது முதல்
அவனது இறுதி ஊர்வலத்தில்
கலந்து கொள்வது வரை
வருகைப் பதிவு தருவதும்
தலைகாட்டித் தெரிவதும்
எந்திரமயமாய்
எல்லோரும் செய்கிறோம்
என்று தணியும்
இந்த வருகைப் பதிவுத்தலைகாட்ட

                                    தொலைதல்
பெருநகரங்கள்
எங்களைத் தொலைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன
தலைக் கவசம் அணிந்து தலைதெறிக்க
வண்டியில் பறக்கும் எங்களுக்கு
முகங்கள் முக்கியமில்லை.
மின்சாரத் தொடர் வண்டிகளில் விபத்தில் சிக்கி
முகம் சிதைந்து கிடக்கிற
சவத்தின் முன்கூடச் சாவகாசமாய்
சாக்லேட் சாப்பிட முடிகிறது
ரசித்தலுக்கு நேரமற்றுப் போனதால்
சன்னல்கள் எங்களுக்கு அவசியமில்லை
நிலைய நிறுத்தங்களுக்காக
வாயில்களுக்கருகேதான் காத்துக் கிடக்கிறோம்.
சக மனிதர்களின் அபய ஓலங்கள்
எங்கள் செவியுள் நுழையாதிருக்க
கருவியை மாட்டிக் காதுகளில்
இசையை இறுத்திக் கொள்கிறோம்.
பக்கத்து இருக்கை நண்பர்களைவிட
முகப்புத்தக அன்பர்களே எங்களுக்கு முக்கியம்
அவர்கள்தான் கைமாத்து கேட்க வரப்போவதில்லை
அன்னையர் தினத்திற்கு மறவாமல்
மின்னஞ்சலில் வாழ்த்தனுப்புகிறோம்
தவித்த வாய்க்குப் பெப்சியும்
பசியெடுத்தால் பீசாவும், போட்டுக்கொள்ள
அரை டஜன் அரை டிரவுசர்களும் தயார்
போதாதா பெருநகரத்தில் வாழ?

                             மண் காக்க வந்த மகா பாரதியே!

எட்டயபுரத்து எரிமலைப் பாட்டே!
இயங்கிய இதயங்களின் கவிதைத் துடிப்பே!

தூங்கிக் கிடந்த எம்மினத்தைத்
தாங்கிக் கிடந்த அடிமைத்தனத்தைக் கவிதை
டாங்கி கொண்டு நீ சுட்டாய்
“மகாபாரதி“ என இறவாப்புகழ் பெற்றாய்.

பெண்ணியம் பேசிய தமிழ்ப் பெம்மானே – தமிழ்
பண்ணிய உயர் புண்ணியம் நீதானே!
தண்ணிய தமிழை நீ தரணியில் உயர்த்தினாய்
திண்ணிய நெஞ்சத்தோடு நீ பாரதத்தைத் திருத்தினாய்

மதிதா... மதிதா என்று பராசக்தியிடம் பாதம் பணிந்தவனே!
'விதிவா... விதிவா' என உன்னை
விரைந்து அழைத்த போதும்
காலனை உன் காலருகே இட்டு
மிதித்தவனப்பா நீ!

உன் கவிதைக்கண் சிவந்ததால்
இந்த அடிமைமண் சினந்தது

யாப்புக்குள் அடங்கிய வெண்பா
உன்னால் எழுச்சிமிக்க பெண்பாவானது.

நீ இந்திய இருட்டு தீர
சுதந்திர வெளிச்சம் தந்த
கவிதைச் சூரியன்

அந்நியரின் திறவாக் கதவுகளை உடைத்தது
உன் இறவாத் தமிழாயிற்றே!
உதயம் தந்த உன்னதச் சூரியன் என்றாலும்
அஸ்தமனங்கள் உனக்கு என்றுமில்லை 
                                               - முனைவர். ச. மகாதேவன்