மாபாரதி

       வெள்ளைத் தாட்களை

        வெகுண்டெரித்த

        கம்பீர

        நெருப்புக் கவிதை

        அம்மா வயிற்றில் உதித்த

        அக்கினிக்குஞசு.

                - முனைவர். ச. மகாதேவன்

          உலக கோப்பை கிரிக்கெட்

இமாலய சாதனை புரிந்த
இந்திய இதயங்களுக்கு
மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்

     - முனைவர். ச. மகாதேவன்

     

                     மனித மாற்றம்
 

எப்படி முடிகிறது
இந்தக் குழந்தைகளால்…?
பொம்மைகளோடும்
உண்மையாய் பேசி
விளையாட முடிகிறது
நாவின் சப்தங்களிலேறிக்
குரலாலேயேக் குதிரையோட்ட முடிகிறது.

தோன்றும் போதெல்லாம்
துணையின்றி அழமுடிகிறது
தெய்வத்தோடு சிரித்துக் கொஞ்ச முடிகிறது

”உம்மாச்சி… மம்மு…” என்று
அகராதியைக் கடந்து
சொல்லின் பொருளைச்
செறிவாக்க முடிகிறது

தோத்தோவின் தோழனாக முடிகிறது
மிட்டாய்களோடு திருப்தியடைய முடிகிறது
உடைகளற்றுத் தத்தித் தத்தி நடந்து
ஊர்வலம் போக முடிகிறது

பிஞ்சுத் தொடுதல்களால்
மரப்பாச்சிகளுக்கு உயிரூட்ட முடிகிறது.
 
உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று
பேசாமல் உள்ளபடி பேசமுடிகிறது
மொத்தத்தில்
மனிதனாகவே
மாறி வாழ முடிகிறது.
அது சரி….
குழந்தையாகவே
அது இருக்கலாமோ?
                             - முனைவர். ச. மகாதேவன்

              அப்பாவின் மைக்கூடு

பிரில் மையைப் பேனாவுக்குத்
திகட்டத் திகட்டப் புகட்டும்
அப்பா!
மூன்றே மாதத்தில்
முழுப் பாட்டிலையும்
காலி செய்து விடுவார்

கசியும் மையின் நீலநீரோட்டத்தை நிறுத்த
இருக்க இருக்கிறது
சிகப்பு நிற பழைய ரெமி பவுடர் டப்பாவில்
நிரப்பி வைத்த கிரிஸ்

சோம்பல் பார்க்காமல் அதன்
கழுத்துப் பகுதியைப் பனியன் துணியால்
பளிச்சென்று ஆக்கிவிடுவார் அப்பா

காலி மைக்கூட்டினை
அவர் வீணே தூர எறிந்ததில்லை
மை பாட்டில் மூடியை அகல ஆணியால்
துளையிட்டு ஸ்டவ் திரிபோட்டு
மண்ணெண்ணெய் விளக்காய்
மாற்றிடுவார்.

மின்சாரமற்ற இரவுப் பொழுதுகளில்
மைக்கூடு வெளிச்சத்தில்
அவர் முகம்
எப்போதையும் விடப் பிரகாசமாயிருக்கும்
எண்ணெய் தீரும்வரை
அவர் கைகள்
அலுப்பில்லாமல்
பட்டை பட்டையாய்
பக்கம் பக்கமாய்
எழுதும்

இப்போது இன்வட்டர்கள் இருக்கிறது
மின்சாரம் போன அடுத்த விநாடி
எரியும் அவசர விளக்குகள்
இருக்கின்றன..

ஆனால்
பக்கம் பக்கமாய் எழுத
அப்பாவால் முடியவில்லை
எதுவும் பேசாமல் அப்பா
பேப்பர் படித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

குப்பை கூடாதென்று
அம்மா அந்த
மைக்கூடு விளக்கையும்
தெருவில் வீசி விட்டாள்.

அதோடு அப்பாவின்
ஒளியும் எழுத்தும்
அப்பால்
போனதாகவே எண்ணம்

பல ஓட்டம்

விழுப்புரம் சந்திப்பில்
நெல்லை விரைவு வண்டி
நின்று நகர்கின்ற
ஒரு சில நிமிடங்களில்
சன்னல் கம்பியில்
“எஸ்” வடிவக் கொக்கியை மாட்டிக்
காபி கேனோடு
தொடர் வண்டியோடு தொடர்ந்து
ஓடி வருகிற
செஞ்சட்டை அணிந்த
உணவகப் பணியாளன் மாதிரிப்
பல நேரங்களில்
ஓடத்தான் வேண்டியிருக்கிறது
பலமுள்ளவர்களின் பின்னால் 



                       - முனைவர். ச. மகாதேவன்

                   பயணப்பொழுதுகள்…….

வெகுநாட்களாயிற்று
வெளியூர்ப் பயணம் போய்….
காயப் போட்ட கரிச்சேலையாய்
நீண்டு கிடக்கும் சாலைகள்…

இரப்பர் உருளைகளைத் தேய்த்தபடி
சாலையில் பறக்கும் அவசர ஊர்திகள்

இயற்கையைப் புதைத்த
இரகசிய மகிழச்சியில்
வயற்காடுகளை அழித்து
நாசமாக்கியதன் நினைவாக
வண்ணக் கற்கள்


இலவச உணவுக்காக
இருபது நிமிடமாய்
காத்துக் கிடக்கும்
 பேருந்துகள்

மாலை நாளிதழை மடித்துப்
பேருந்துக் கண்ணாடியைத் துடைக்கும்
    மேட்டேல் பையன்கள்
   
    பட்ஜெட் பற்றாக்குறையால்
    கட்டிவந்த பொட்டலம் பிரிக்கும்
    திருவாளர் பொதுசனம்

    திரும்பத் திரும்ப
    ஒரே காட்சிகள் . . .
    இப்போதெல்லாம்
    பயணிப்பதைக்
    குறைத்துக் கொண்டேன்

    பயணிப்பதை விடப்
    பயணித்த பொழுதுகளில்
    பயணிப்பது சுகமானது

                              - முனைவர். ச. மகாதேவன்